شاید به دست شما هم رسیده باشد این پیامک کذایی منافقین برای برهم زدن فضای دانشگاه و جامعه در آغاز سال تحصیلی.
این تروریست های جنایتکار، خونخوار، وطن فروش و... می خواهند در برابر استبداد خون آشام؟!؟! بایستند و با آن مبارزه کنند. از کارهای بیهوده آنها بگذریم همه آنها را می شناسند و ملت از آنها متنفر است. آنها می خواهند با توجه به شرایط پیش آمده برایشان در عراق و بویژه در اردوگاه اشرف، برای خود وجهه ای پیش اربابانشان دست و پا کنند شاید استخوانی پیششان انداختند ... اما ما چرا؟
مگر نه این است که علاوه بر منافقین و دشمنان خارجی، عده ای نیز در داخل نیز از زمستانی داغ سخن می گویند و مگر نه اینکه بهترین نقطه برای شروع و آغاز کارشان را دانشگاه و سوءاستفاده از دانشجو می دانند.
آقایان مجلسی چه هفتمی و چه هشتمی برای مقابله با گفتمان مکتبی دولت نهم کارهای زیادی کرده اند که اگر آنها را به تحریر در بیاوری مثنوی هفتاد من کاغذ می شود.
اینکه در بودجه دست می برند و آن را تورم زا می کنند و بعد هم به دولت فحش می دهند که چرا تورم بالا رفته، اینکه با لایحه دولت در زمان پیش بینی گرانی ها موافقت نمی کنند و بعد فحش می دهند که چرا برای مقابله با گرانی ها کاری نمی شود، اینکه وقت خود را صرف تغییر ساعت، ساعات کار بانک ها، دوشغله بودن افرادی خاص در دولت، انتزاع میراث فرهنگی از دولت، و... می کنند جای بحث و گله گذاری هست اما این افزایش 10 درصدی ظرفیت برخی دانشگاه ها به هیچ عنوان در هیچ چارچوب عقلایی نمی گنجد و در شرایط فعلی کشور تنها و تنها همسویی با منافقین و اذناب داخلی آنها برای جنجال آفرینی در دانشگاه ها است
یکی از دوستان به شوخی می گفت که من نمی دانم اقوام کدام نماینده مجلس در دانشگاههای تهران قبول نشده که اینها این طرح را دنبال می کنند و با هم می خندیدم اما وقتی کمی تامل کردم و در جریانات چند هفته گذشته در بحث دانشگاهها تفکر کردم با خود گفتم نکند این آقایان نماینده برای زمین زدن دولت نهم هم که شده حاضر شده اند با منافقین همسویی کنند.
پناه می برم به خدا
معمولاً انسان ها در بدست آوردن پست و مقام حریصند و کم پیدا می شوند افرادی که خودسازی کرده و در این مسیر توان مقابله با هواهای نفسانی را دارند اما افراد دیگری نیز در جامعه پیدا می شوند که در طول حکومت دولت ها دغدغه پست و مقام ندارند و خیالشان از جهات مختلف در داشتن پست و مقام راحت است.
البته شاید معدودی از این افراد بحق و بر اساس شایستگی به مسئولیت دست یابند اما متاسفانه در سیستم فعلی مملکت هنوز روابط بجای ضوابط و رفیق بازی بجای شایسته سالاری در برخی جاها حاکم است که متاسفانه باعث بسیاری از ناکارآمدی ها می شود که به پای نظام اسلامی هم ثبت شده و می شود.
آنچه مسلم است شخص احمدی نژاد شخصیتی رفیق باز نیست، هر چند او را به این مسئله متهم می کنند اما واقعیت آن است که هرکسی وقتی به مسئولیتی می رسد از افرادی برای کارها و برنامه هایش استفاده می کند که شناخت و اطمینان بیشتری نسبت به آن ها داشته باشد؛ نکته مهم آن است که معضل مذکور در دولت وی بحد زیادی همچون گذشته باقی است و برخی افراد مانند واعظی آشتیانی می دانند که اگر در انتخابات شورای شهر رای نیاورند، معاون وزیر صنایع خواهند شد و اگر از آنجا برکنار شدند یا خودشان کناره گیری کردند بازهم مدیرعاملی باشگاه استقلال پستی است که برای وی خالی خواهد شد و چنانچه از آنجا نیز خسته شد یا عملکرد مطلوبی نداشت باز پست های برای وی خالی خواهد شد، ضمن اینکه فدراسیونی مانند دوچرخه سواری نیز در همه این حالات بدون او امکان ادامه کار را نخواهد داشت و...
این هم از شانس خوب یا بد آقای واعظی آشتیانی بود که امروز بخاطر دربی تهران نامش در ذهن من نقش بسته بود وگرنه هستند امثال وی که نوشته حقیر به نامشان مزین نشد.
این مشکلی است از مشکلات بزرگ نظام اسلامی که ما انتظار داشتیم در دولت نهم به حداقل کاهش پیدا کند اما نشد.
خوشا بحال آنهایی که ارزش واقعی دنیا و مقامات دنیایی را درک کرده و برای آن پشیزی هم قائل نیستند مگر برای خدمتی به خلق خدا.
